من همان برگ کوچکی ام که فاصله ی مرگ تا زندگی اش قدم های تو بود
درباره سایت
آخرین مطالب
- دست تو که نباشد
- نفس هایم آسمان آبی را می پوشاند
- ما از نسل مرده هایی هستیم که روی زمین راه میروند
- مشتم را باز کردم ناگهان شهر پر از تنهایی شد
- موهایم مشکی ست...
- این روز ها نبودنت فقط درد می شود
- دوستت دارم و برای گفتنش با جمعیتی از خودم جنگیده ام
- فردا چگونه جانم را خواهی گرفت؟
- دهه هشتاد
- رفتی و همه چیز به دنبالت راه افتاد
امکانات وب
سرابی بیش نبودم ...
با ذوق و شوق
دویدی سمتم...
افسوس
سرابی بیش نبودم...!
سردیار
برچسبها: شعر سپید, سراب
نوشته شده در یکشنبه بیست و هفتم فروردین ۱۳۹۶ساعت 0:18 توسط سردیار|
برچسب:
نویسنده: پارسا پورعلی
خداوندا
من همان آدمم...
میخواهم سیبت را پس دهم!
تو ببخشی و بهشتت را
باز پس دهی...
سردیار
برچسبها: شعر سپید, آدم
نوشته شده در یکشنبه بیست و هفتم فروردین ۱۳۹۶ساعت 0:24 توسط سردیار|
برچسب:
نویسنده: پارسا پورعلی
زرد ماندم ...
ایستادی
قرمز شد...!
رفتی
سبز...!
من،زرد ماندم...!
سردیار
برچسبها: شعر سپید
نوشته شده در یکشنبه بیست و هفتم فروردین ۱۳۹۶ساعت 0:31 توسط سردیار|
برچسب:
نویسنده: پارسا پورعلی
حسادت می کنم...
حسادت می کنم
برچسبها: شعر سپید, حسادت
به آن "دستگیره ی در"
که هنگام رفتن
دستت را گرفته بود...
سردیار
برچسبها: شعر سپید, حسادت
نوشته شده در چهارشنبه سی ام فروردین ۱۳۹۶ساعت 14:32 توسط سردیار|
برچسب:
نویسنده: پارسا پورعلی
چیزی در اتاق جا مانده است
تو برمی گردی
و دوباره داستان را
اینگونه تغییر می دهی...
دود را از فضای اتاق جمع می کنی
بر می گردانی به پاکت سیگار
و فندک را در جیبم می گذاری...
با آستینت گونه هایم را پاک می کنی
و اشک های ریخته را
و انگشتانت لبخندی بر لبانم می کشند...
و پنجره را باز می کنی
تا باد زمان را جا
برچسب:
نویسنده: پارسا پورعلی